Pobierz Flash Player aby wyświetlić baner.
 |  Strona Główna | Gmina Chmielno
Gmina Chmielno - Województwo Pomorskie
WWW: http://www.chmielno.pl
e-mail: wojt@chmielno.pl
ul.Gryfa Pomorskiego 22,
83-333 Chmielno
tel.: (58)-684-22-16
fax: (58)-684-22-16

Informacje podstawowe i historia
HERB Gmina ChmielnoGmina Chmielno leży w powiecie kartuskim, w środkowej części województwa pomorskiego. Jest ona najmniejsza wśród ośmiu gmin wchodzących w skład tego powiatu. Jej powierzchnia wynosi 7918 ha i zamieszkuje ją 6958 osób.

Rozciągłość gminy z północy na południe nie przekracza 14 km, a z zachodu na wschód 11 km. Siedzibą władz gminy jest Chmielno, malowniczo położone w jej zachodniej części, nad Jeziorem Białym. Obszar gminy Chmielno graniczy z trzema sąsiednimi gminami: Kartuzy – od północy i wschodu, Sierakowice - od zachodu i Stężyca – od południa. Dzieli się ona na 10 sołectw: z których największe jest Chmielno (1701 mieszkańców) i niewiele mu ustępujące Miechucino (1458 mieszkańców), pozostałe to: Garcz (935), Borzestowo (600), Kożyczkowo (481), Zawory (439), Cieszenie (408), Przewóz (419), Reskowo (372) i Borzestowska Huta (285). (Stan liczby mieszkańców na dzień 31.12.2010r).

Pod względem fizycznogeograficznym gmina Chmielno leży na obszarze Pojezierzy Pomorskich, w mezoregionie zwanym Pojezierze Kaszubskie, a bardziej szczegółowym podziale na mniejsze jednostki terytorialne – w obrębie submezoregionu o nazwie Centralne Wysoczyzny i Wzgórza Nadjeziorne. Poza niewielkimi, skrajnie zachodnim fragmentem terenu okolic Borzestowa, prawie cała gmina wchodzi w skład Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.

Województwo Pomorskie
Powiat kartuski
Powierzchnia 79,18 km2
Liczba Ludności 6958
Gęstość Zaludnienia 87,9 osób/km2

Turystyka - walory przyrodnicze, atracje, zabytki
Gmina Chmielno usytuowana w środkowej części województwa pomorskiego jest najmniejszą gminą powiatu kartuskiego. Podstawowym jej atutem są przepiękne, malownicze krajobrazy. Niemalże cały obszar gminy znajduje się w granicach Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, a więc jest to teren prawnie chroniony.

Intensywnie rozwija się tu turystyka, czemu sprzyjają atrakcyjne trasy rowerowe i piesze (m.in. Chmielno-Łapalice-Chmielno, czy trasa wokół jeziora Kłodno), prowadzące przez najciekawsze miejscowości gminy. Poza tym istnieje możliwość uprawiania sportów wodnych, takich jak: żeglarstwo, kajakarstwo, surfing czy wędkarstwo.

Chmielno - stolica gminy stanowi swoiste zagłębie turystyczne Kaszub. Mnóstwo ośrodków wypoczynkowych i prywatnych kwater, miła atmosfera, smaczna kuchnia przyciągają niezliczone rzesze wczasowiczów. Nie bez powodu więc uznano Chmielno za najbardziej atrakcyjną miejscowość turystyczną do 4 tys. mieszkańców i nazwano „Perełką Pomorza".

Wszystkie te atrakcje stwarzają możliwości rodzinnego wypoczynku nie tylko latem, zaś ciekawe położenie wśród wielu jezior i lasów sprawia, że pobyt w tej gminie pozostaje w pamięci na długie lata.

Co warto zwiedzić i zobaczyć

W CHMIELNIE:
  • Kościół parafialny św. Piotra i Pawła pochodzący z 1845 roku, z umieszczoną w fundamencie datą. Jego czworoboczną wierzę postawiono 1860 roku, a jej połączenie z korpusem głównym nastąpiło w roku 1887. Jego wnętrze staraniem ks. Stanisława Gronowskiego ozdobił w 1956 roku malowidłami wzorów haftu kaszubskiego artysta malarz Wacław Szczeblewski. We wnętrzu godny obejrzenia jest barokowo ołtarz główny z 1700 roku, dwa XVIII- wieczne feretrony i ciekawa chrzcielnica.
  • Cennym zabytkiem jest także legendarny dzwon z XVI wieku z gotyckim napisem, zawierającym wezwaniem do św. Anny Barbary i Katarzyny o pomoc przeciw złym siłom.
  • Muzeum Ceramiki Kaszubskiej Neclów: Działające od 1993 roku przy warsztacie garncarskim położonym przy drodze do Kartuz. W budynku na pierwszym piętrze można obejrzeć prace garncarza na kole i samemu spróbować sztuki wykonania naczynia glinianego. Drugie piętro zajmuje ekspozycja ceramiki Neclów, zdobionej wzorami charakterystycznymi dla chmieleńskiej dynastii. Możemy tu również zapoznać się z bogatą historią rodziny Neclów, od 100 lat związanej z Chmielnem. Na parterze mieści się „serce" warsztatu garncarskiego - piec do wypalania ceramiki. Tu możemy również dokonać zakupu pięknych pamiątek ceramicznych, które będą przypominały pobyt w Chmielnie i zachęcały do ponownego przyjazdu.
  • Stara Checz Kaszubska - Niedaleko muzeum znajduje się chata konstrukcji szkieletowej, relikt dawnej zabudowy wsi. Obecny wygląd uzyskała w 1995 roku, kiedy odcięto od całości obiektu część grożącą zawaleniem, należącą jak dawniej do drugiego właściciela.
  • Grodzisko - pozostałość kasztelańskiego grodu z X- XIII wieku. Do dziś zachowały się jedynie zarysy wałów obwiednich. Położone na przesmyku pomiędzy Jeziorem Białym i Kłodnem, z prowadzącą tędy drogą na jeziorną plażę i dalej do ośrodków wypoczynkowych.
  • Żelazny krzyż - na terenie grodziska stoi krzyż wykuty z żelaza z 1888 roku, ufundowany przez Feliksa Gilmeistra w 25 rocznicę Powstania Styczniowego.
  • Warsztat garncarski „Genius" - zakład ceramiczny rozpoczął swoją działalność w 1981 roku. Właścicielem warsztatu garncarskiego jest Eugeniusz Trowski. Wykonują półfabrykaty i wyroby gotowe na zlecenie firm ceramicznych zagranicznych i krajowych z materiałów powierzonych i własnych. Można obejrzeć, kupić a nawet wykonać swój wyrób ceramiczny (garnek) i zabrać go na pamiątkę.
  • Izba Regionalna „KASZËBSKÔ CHËCZ" - znajduje się ona tuż za budynkiem Szkolnego Schroniska Młodzieżowego. Izba mieści się w starym budynku po byłym przedszkolu, wokół którego już z daleka widoczne są stare maszyny rolnicze oraz inne urządzenia wykorzystywane do pracy na wsi. W chwili obecnej w izbie i wokół niej zgromadzone zostało ponad 500 eksponatów. Są wśród nich m.in. stare meble, przedmioty codziennego użytku w gospodarstwach domowych oraz tradycyjnej sztuki ludowej i kaszubskiego rzemiosła tradycyjnego. Tu można zapoznać się z tradycyjnym sposobem przygotowania tabaki będącej symbolem odrębności Kaszubów.
  • Izba Pamięci - Juliusza Studnickiego. W Gminnym Ośrodku Kultury, Sportu i Rekreacji w Chmielnie znajduję się Izba Pamięci Juliusza Studnickiego założona przez prof. Włodzimierza Łajminga w której znajdziemy m.in. obraz „Kościół w Chmielnie". Juliusz Studnicki urodził się 14.07.1906 roku w Kniażycach. Studia artystyczne w latach 1924- 1929 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po II wojnie światowej osiedlił się na Wybrzeżu. Był jednym z organizatorów Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Sopocie, kierując w latach 1945-1963 Katedrą Malarstwa Sztalugowego i Rysunku. Przyjeżdżał wtedy ze swoimi studentami na plenery do Chmielna. Zmarł 3 marca 1978 roku.
POZA CHMIELNEM:
  • Młyn w Chmielonku - położony przy drodze do wsi Zawory na Raduni. Zbudowany w 1738 roku, zniekształcony podczas wielokrotnej przebudowy. Od 1972 roku przystosowany do pracy za pomocą energii elektrycznej. Młyn wodny działał tu od XIII wieku i zbudowany został przez cystersów z Oliwy. Obecnie jest własnością gminy Chmielno.
  • stacja kolejowa w Miechucinie - rzadki zespół zabytkowy z budynkiem dworca kolejowego i wieżą ciśnień o rozmieszczeniu przestrzennym nie zmienionym od początku ubiegłego stulecia. Od dnia 23 czerwca 2000 roku dworzec jest nieczynny, ponieważ linię kolejową Kartuzy- Lębork zlikwidowano.
  • w Borzestowie:
    • ślady dawnego budownictwa.
    • Checz Pomorańców w Łączyńskiej Hucie
    • Chata Studenckiego Klubu „Pomorania" działającego przy Zarządzie Głównym Zrzeszenia Kaszubsko Pomorskiego.

Geografia
Pod względem geomorfologicznym powierzchnia gminy ukształtowana została przede wszystkim w wyniku procesów rzeźbotwórczych odbywających się w okresie ostatniego zlodowacenia północnopolskiego, w jego fazie zwanej pomorską i u jej schyłku. Inne procesy geomorfologiczne, które miały miejsce po zaniku lądolodu, w holocenie, związane głównie z działalnością wody płynącej, nie odegrały większej roli w ukształtowaniu powierzchni gminy. Odbywają się one również obecnie prowadząc systematycznie do zrównywania młodej rzeźby polodowcowej.

Wody powierzchniowe zajmują około 15 % powierzchni gminy Chmielno. Składa się na nie sieć rzeczna, jeziora, rowy melioracyjne i podmokłości. Obieg wody jest tu typowy dla obszarów młodoglacjalnych, a sieć wód powierzchniowych jest uwarunkowana rzeźbą terenu i stopniem jej zróżnicowania. Różna jest gęstość sieci rzecznej, są niezgodności w przebiegu działów wodnych – topograficznego i hydrograficznego, charakterystyczna jest inwersja odpływu, profile podłużne cieków nie są wyrównane, a duża powierzchnia zajęta jest przez obszary bezodpływowe chłonne.

Lasy zajmują w gminie Chmielno powierzchnię 633 ha, co stanowi niecałe 8% ogólnej powierzchni gminy. Jedyny większy kompleks znajduję się w okolicach Leśnictwa Przewóz u południowo-wschodnich brzegów Jeziora Raduńskiego Dolnego. Poza tym są to jedynie drobne połacie rozproszone po całej gminie. Wśród nich największą powierzchnię zajmują bory sosnowe oraz nasadzenia drzew szpilkowych i młodniki. Występują też w gminie niewielkie powierzchnie ubogich lasów bukowych i bukowo-dębowych. Żyzne lasy bukowe należą do rzadkości. Bardzo małe powierzchnie zajmują też bory i brzeziny bagienne oraz olsy. Jest też zaledwie kilka płatów łęgów. Obecny stan tych fitocenoz określanych jako zły. Pozytywnie oceniane są jedynie płaty kwaśnych i żyznych buczyn i olsów na południe od Jeziora Sianowskiego oraz fragmenty buczyn i olsów na wschodnim brzegu Jeziora Reskowskiego.
WSPÓŁRZĘDNE GPS
54.32593450423721 °N   18.099632263183594 °E

Warto Wiedzieć
Prawie cała gmina Chmielno jest obszarem prawnie chronionym, bo niemal w całości leży w granicach Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Jest ona niejako łącznikiem pomiędzy Lasami Mirachowskimi i lasami południowo-wschodniej części Parku. Gmina Chmielno to obszar rolniczy, bez większych kompleksów leśnych, a więc i bez większego ich wpływu na walory przyrodnicze tego obszaru. Jedyna godna uwagi połać leśna znajduje się wokół wsi Przewóz, u południowo- wschodnich brzegów Jeziora Raduńskiego Dolnego. Nie ma w gminie żadnych rezerwatów przyrody, ani też obiektów przestrzennych, które by na takie wyróżnienie zasługiwały. Jest tu jednak pięć pomników przyrody w postaci starych drzew, wśród których na uwagę zasługują dwie 200 i 300-letnie lipy w wymienionej wsi Przewóz, a projektuje się utworzenie aż 58 drzewiastych pomników przyrody znajdujących się w różnych częściach gminy.

Jest też w gminie Chmielno kilka, choć niewielkich i rozproszonych Obszarów Cennych Przyrodniczo. Należą do nich wilgotne łąki, szuwary, torfowiska, fragmenty boru i brzeziny bagiennej, zarośla wierzbowe, płaty olsów i buczyny w okolicach miejscowości Rzym, Borzestowska Huta, Garcz i Chmielno oraz jezior: Nierzostowo, Raduńskie Dolne, Reskowskie, Białe i Rekowo. Są w różnych częściach gminy jeszcze inne obszary wartościowe pod względem przyrodniczym, choć nie objęte statusem ochrony. Jeziora: Raduńskie Dolne wraz z Nierzostowem, Kłodnem, Białe i Rekowo oraz ich obrzeże szerokości 500 m określone zostały jako strefa ciszy.
Informacje Dodatkowe
Dostępne plaże

Strzeżone miejsca wykorzystywane do kąpieli:
- przy ul. Grodzisko
- przy Ośrodku Wypoczynkowym Krefta

Niestrzeżone miejsca wykorzystywane do kąpieli:
- przy Hali Sportowej w Chmielnie
- w Garczu
- w Zaworach
- w Borzestowie
- w Miechucinie
- w Przewozie - Sznurki
Gospodarka
Funkcją wiodącą w lokalnej gospodarce gminy jest rolnictwo ze znacznym udziałem turystyki i rekreacji. Wieś Chmielno jest nie tylko ośrodkiem gospodarczo-społecznym i usługowym gminy, ale również znaną w kraju wsią letniskową o dużym zainwestowaniu turystycznym. Użytki rolne gminy zajmują 4178 ha, w tym grunty orne 3238 ha i 920 ha użytków zielonych. Ze względu na duży udział jezior wody powierzchniowe gminy zajmują 1134,97 ha. Jeziora i przepływające przez nie rzeki Radunia i Łeba, obok silnie urozmaiconej rzeźby terenu i niewielkich połaci leśnych, decydują o walorach krajoznawczych i turystycznych gminy. Dostępność do tych walorów zapewniają dwa główne szlaki komunikacji drogowej przecinające gminę: Kartuzy-Miechucino-Sierakowice-Gowidlino na północy i Kartuzy-Brodnica Górna-Klukowa Huta-Sulęczyno na południu, a tym samym centralną część Pojezierza Kaszubskiego oraz początkowy odcinek urokliwej „Drogi Kaszubskiej” wiodącej ze wsi Garcz po okolice miejscowości Zawory, o w miarę dobrej nawierzchni, a w poszczególnych miejscowościach znajdują się zadbane parkingi. Poznanie ich umożliwiają nadto ciekawie wytyczone szlaki turystyki pieszej, rowerowej i kajakowej.